De virtuele pen van Coby

De eerste virtuele pen (in het Nederlands) is in de hand van  Coby. Ik heb Coby leren kennen in Fitness de Bonte Wever te Assen waar ik tot 2016 gewerkt heb. Giovanni heeft haar hier tijdens haar vakantie bij ons leren kennen. Naast sporten is Coby druk met haar bonsaibomen. Ze is ook een kei in de keuken en zet zich als vrijwilliger in voor Heka Leka en het plastic project te Ema (Indonesië).

De virtuele pen van Coby

De 1e week heb ik me verbaasd hoe mensen zich zo egoïstisch kunnen gedragen in de supermarkt, veel mensen die aan het hamsteren zijn en beslist niet zachtaardig te werk gaan. Het leek of de mensen totaal veranderen zodra er gevaar dreigde.

Nu is het beeld totaal veranderd, lege straten, zo ook de supermarkt, 1 persoon naar binnen 1 ½ meter afstand houden, men mijdt elkaar. Een surrealistisch wereld.

Ik zit nu samen met Robert binnen, we gaan naar buiten als het echt nodig is. Ik mis de sociale contacten, ik bel mensen op om te horen hoe het met ze gaat. Verdrietige momenten zijn er ook, geen afscheid kunnen nemen van een dierbare, dat zet je aan het denken. Er is meer dan alleen werken en hobby’s etc. Kijk om je heen naar de eenzame mens. Helaas raakt deze gedachte in de vergetelheid zodra situatie genormaliseerd is en een ieder weer zijn gang gaat.

Ik geef de virtuele pen door aan Irene Kampschuur-Bonte. Vriendin van ons, ik heb haar leren kennen via Robert. Haar man was de baas van Robert. Wij zijn goed bevriend geraakt en zij helpen ook mee met het plastic project op Ema. Zij zijn ook ware globetrotters, werken mee aan projecten in verschillende landen, is Africa, Peru, Costa Rica en nog meer.

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato. I campi obbligatori sono contrassegnati *